- Ü -"üzümlerden ayrı bir üzümdüm"*

-

İçimde bir sessizlik var, ekrana bakarken kendiliğinden konuşmaya başlayan o iç ses susmuş..hani akşamdan dağınık bıraktığın salon, mutfak, masa bir yer düşün ertesi güne sana liste çıkartacak denli bir yığın işin ip ucu mahiyetinde ortalıkta kalakalmış lakin sabah uyanmışsın hiç bir şey yok...dağınıklık yok, ip uçları yok, liste yok..yerlerine mi yerleşmiş diye çekmeceleri açıp bakıyorsun, dolapların kapaklarını, masanın üstünü falan...yok..yerinde de değil...hiç bir şey yok..sanki biri abra kadabra demiş sihirli değneğini şöyle bir çevirmiş geriye boşluk gibi bir yokluk kalmış..öyle bir şey..
illüzyon bunlar hep biliyorum..şimdi görünmüyorlar böyle sakin sessiz duruyor içim, iç sesim kelimeleri yutmuş gibi susuyor lakin fani bu hal..hal bu adı üstünde..halden hale geçerken bir takılma hali de olabilir..dosya indirilemiyor muhtemelen, güncelleme lazım, ekran donması vesaire..beni anlıyor musun..anlıyorsan ikimiz de iyi değiliz söyleyeyim..:))

üzüm demiş ya didem, ayrı bir üzüm tanesi olmak ama ayrı bir üzüm tanesi olamamak ve bunu bilmek ne kadar üzücü..


Ü; ülkem, üstünkörü ( selam olsun momentosa), üzengi, üslup, ünlü, ürperti, üşengeç, üzeri, ürkek, üveyik, ümmü..


*yüzüm güvercinlere emanet, didem madak

Yorumlar

  1. MINDMILLS26 Aralık 2025 11:15

    Neden bilmiyorum daha hiç okumadan aklıma Ünzile geldi, hüzünlü bir tını belli ki. Pek de Sezenci değilim, ama Ünzile işte, nedensiz. Yazınızı okuyunca bir daha Ünzile çünkü içimiz üzüldü de üzüldü.
    Üveys, üzüm, üşüdüm, üsteleme, üstün, üzgün

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Leylak Dalı26 Aralık 2025 15:40

      Bak şimdi Ünzile dedin ya, aklıma ilkokul arkadaşım Ünzile geldi. Kara kuru, çirkince ama çok tatlı, çok insancıl bir kızdı, çok severdim. Yakındı evlerimiz bazen okula birlikte gider. birlikte dönerdik. İlkokul öğretmenim muhteşem ama bir o kadar da ilginçti. Çok yaşlıydı, ikide bir sütyenin kopçası çözülürdü ve Ünzile'ye seslenirdi: "Ünzile, gel kızım, koridorda sütyenimin kopçasını ilikleyiver" ahahaha, bunu sınıfın önünde söylerdi ya, ah huzurla uyu Firdevs örtmenim. Ve ben Sezen'in "Ünzile"sini dinlerken şarkı benim Ünzile'ye yazılmış gibi hissederim...
      Ne güzel bir dizi yaptınız Kum Çocuk, yazan elleriniz dert görmesin...

      Sil
    2. kumcocuk26 Aralık 2025 20:54

      :)))) aah yaa sevgili Leylak Dalı koptum gülmekten , ünzile kızın dramı, öğretmenin sütyen kopçası :))) rahmetli pek dobraymış :)) ünzile sonra ne oldu ki acep..merak ettim..ben de okuyan gözlerinizin nuru artsın diyorum hocam, yorumlarla tadı oluyor buraların :) sağ olun

      sevgili Mindmills,
      lütfen üzülmeyin, üzülmeyelim bir anlık bulut geçişi gibi hallerin döktükleri bu yazılar hele ki ben içi siyah dışı beyaz bulutlardanım yağar eser gezerim neşemi bırakmam yine de :)) ama şu gerçek çok üzüldük dahası üzülmeye alıştık, sevinç neşe gülmek garip geliyor..bu gerçekten düşündürücü..
      ve ünzile sevdiğim şarkılardan ki ben tam sezenci biri olarak nasıl anımsamadım anlamıyorum..sabah mahmurluğu sanırım..:))
      çoook sevgiler oyun arkadaşım :)

      Sil
  2. duygu özkan26 Aralık 2025 22:34

    Yazılarınız çok samimi geliyor, okuması keyifli oluyor. Sessizlik en sevdiğim şeylerden biri sanırım. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kumcocuk27 Aralık 2025 13:01

      öyle zaten sevgili Duygu, nasıl geliyorsa içimden öyle yazıya geçiyor hatta bazen fazla samimi oluyor bile olabilir :)) çok teşekkür ederim okuduğun ve keyifli bulduğun için..
      sevgiler..

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Rutin dışı-3

-
Mutfaktayım yine..rutin..yemek işim yok sadece serinliği ( çok güzel bir rüzgar esiyor balkon kapısından), gölgeli sakin hali, ocakta çayın kaynaması, bana aitliği ile burada olmak güzel..herkes evin bir odasında..oğlum evde değil çünkü çalışıyor, evin tek saatli mesai yapanı..kızım her ergen gibi odasında kendi habitatında yaşıyor ( neden o kapı kapalı olmak zorunda yaa :)) tatilin kalan günlerinde de rutinini bozmayacak belli..eşim kendi masasında çalışmasında..çay içer misin diyorum elimde bir bardak çayı masasına bırakırken..laf olsun sorusu, biliyorum cevabını..ben de büyük bir bardak doldurup bir kaç kayısı kurusu ile oturuyorum..aklımdan yürüyüşleri bu ara aksattım düşüncesiyle kilo aldı başını gidiyor kızım dikkat et toparlan, hadi bir diyete başla artık sesleri aynı anda ama sıralı geçiyor..eylül geliyor diyorum, yoğun ve koşturmalı günlerim yaklaşıyor..azcık daha rahat mod devam etsem ne zararı var..:) blogları geziyorum son yazılanları okuyorum..bu serideki arkadaşlar başta ...
Devamı

ikide bir-14

-
Sanırım sona geliyoruz bu seride..kaptan sondan üçüncü yazı dediğine göre bir öncekine, bu da sondan evvelki oluyor..sonlar, başlangıçlar...döngülerce... size başka bir mavinin kıyısından yazacağım inşallah dediğim yerdeyim..akdenizin dalga sesleri oturduğum balkona kadar geliyor..burası sessiz bir köy..tam anlamıyla gürültüsüz..sadece tabiatın sesleri var hani o duyunca hepimize bir kalbimiz olduğunu hatırlatan sesleri..hafif esen meltem ve çayım..bir yandan deniz dalgalarının şarkısını dinliyorum bir yandan cırcır böceklerinin sesini..diğer yandan da blogları bir an evvel okumak istiyorum..önce biraz yazayım ama değil mi.. bugün senenin ilk denize girme anı yaşandı..bu benim için gerçek bir şifa..o tuzlu suya her adımda biraz daha battıkça en sonunda içinde kaybolup yeniden başımı sudan çıkarttığımda bişi oluyor..anne karnından doğmak gibi bişi...sonrası böyle değil ilki ise hep böyle... salaş bir tatil bizimkisi...kafamıza göre gönlümüze göre ve tabi ki kesemize göre..bir haftalığın...
Devamı

Rutin dışı-1

-
  Dün akşam ınstagram hikayeler kısmında hatırlattı sevgili kaptanımız Neslihan ve yeni yazı serisi için toplan borusunu çaldı :)) bu seri rutin dışı, rutin kısmı haftada üç gün yazma planı, dışı kısmı hangi günler olacağı sana kalmış istediğin ritimde. kimler var bilmiyorum yolda ilerledikçe belli olur ekip.. şu ana kadar yazılmış yazıları da okumadım..ve bu yine çok heyecanlı..birlikte ve tek tek, yine ama yeniden, hizalanarak ama kendi yörüngende..zamanın ruhundan bir esinti bu belki...her şey ritmik ve rutin gitmez, tabiatı böyle hayatın..ama rutinleri de severiz malum..işte bir ayağın yerde seni sabitleyen şeylerde olacak diğer ayağın yetmiş perde dolaşıp yetmiş bin kokuya ve renge selam vere vere geçecek..geçecek ki anlayacak hem çok önemli hem de ne kadar küçücük bir detay olduğunu.. "hadi" diyen biri olması, bunu duymak aslında ne kadar etkili..kelimlerin etkisi mi gücü mi enerjisi mi her neyse işte..hepimizin bildiği kadim mevzu..nedense en iyi bildiğimizi sandığımız...
Devamı