günce..

Önce arkadaşına doğum günü hediyesi alacağız, sonra komşu ilçedeki sahafa gidip dolaşacağız ardından halasına kahve içmeye diğer komşu semte geçip oradan eve döneceğiz..plan bu..marmaray bugün bedava..bütün uğrayacağımız semtler komşu duraklar zaten boncuk gibi yan yana sıralı.. planı da o yaptı zaten..kızım yani..

hediye meselesini bizim semtin çarşısından hallediyoruz..çok şirin ve zarif bir çift küpe, tıpkı arkadaşı gibi..kendisi için de bir küpe beğeniyor..ben de bakır bilezik ve halhal alıyorum..takılanıp çıkıyoruz..

sahafta sessizlik hakim..bir iki kişi bakınıyor ama tozlu bir sessizlik sinmiş her yere..az ötesi çarşı hem de nasıl kalabalık oysa.. adım adım kitapların önünden geçiyor, bakıyor, kitabı alıp karıştırıp kokusunu duyumsarken geri bırakıyoruz yani  "rafları yoruyoruz".. sahafın bir bölümü antika/eski eşya için ayrılmış bir oda..zamanın sığındığı bir mekan yapmış..girip biraz bakınıyorum nedense çok duramıyorum...yok yok benim geçmişle işim yok...sahaf genç bir adam..müşterisi olan çocukla konuşuyor, çocuk dediğim en fazla 15 yaşında kiloluca bir delikanlı..bir torba dolusu vhs/beta video kaset alıp parasını ödüyor..o çıkıp gidince "ne yapacak ki bunları" diyorum..sahaf aklı başında bir kaç cümle kuruyor ama o çocuk için fazla ciddi..meraklısı demek ki diyorum..bir şeyler anlatıyor..ne güzel anlatıyor..sizde hikaye diyorum tabii diyor çook..gülümsüyoruz..bir kitap alıyorum siftah niyetine..gelirim yine diyorum..çıkıyoruz..kızım aklına bazı kiatpları yazmış kız arkadaşıyla gelmeyi planlıyor o arada..trene yürüyoruz..

halası yeni taşındı evine..neredeyse yerleşmiş..sahile iki adım mesafede eski bir daire..yine sakin bir sokak..bugün ne çok sakinlik var her yerde..kahve içiyoruz hoşbeş falan..kızım ilk kez gördüğü evi geziyor..taşınmak üzerine konuşuyoruz biraz..sonra eve dönünce bir instagram paylaşımında taşınmak üzerine yazılanlar düşündürüyor beni..bunu yazayım diye aklımdan geçiyor ama akşam yemeği hazırlığı sırasıda unutuyorum..

çayımı alıp kitabımın başına oturuyorum..bir şey yapacaktım unuttum duygusu geziniyor içimde..yarın için yapılacaklar listeme göz atıyorum, bugün için olanı kontrol ediyorum yooo eksik bişi yok..

dün tadı damağımda kalan sohbetin yarım kalmışlığı belki diyorum, dostun kulaklarını çınlatıyorum :)

kitaba dalmışken bir mesaj geliyor başka bir dosttan, konuşurken hatırlatıyor unuttuğum şeyin blog yazısı olduğunu..çok hissiyatlı olduğu için :) böylece oturuyorum buraya yazmaya..

"taşınmak"  üzerine ahkam kesmeyi başka güne bırakıyor, günümü birlikte geçirdiğim genç insanla anılarımdan serpiştirmeye karar veriyorum..çünkü neden olmasın..

sevgiyle..