sanırım..

bir iki gündür yine yapay z. saldırısında blogum..sürekli neyi tarıyor olabilir anlamadım ama kesinlikle o kadar ziyaret imkansız..hayırdır inşallah..

bugün okuduğum kitapta ( sırça fanus) karakterlerden biri bir zamanlar çıktığı çocuktan değil de ailesinden hoşlandığı, onların anne-babalığını sevdiği için o çocukla çıktığını söylediği bir bölümü okurken aklıma geldi, yıllar önce bir arkadaşım vardı çalıştığım kurumda erkek hemşire.. ailesi yurdun taaa öte ucunda en doğu karadenizde..istanbul büyük şehir uzun zamandır yalnız başına tutunmaya çalışıyor, görece başarıyor gibiydi..eğlenceli hoş dilbaz yakışıklı..lakin çocuk gibi kalbi vardı..neyse bu bi ara hemşire arkadaşlardan biriyle çıkmaya başladı..kız aralarında en az cazibeye sahip olan kız..bir gün konuşuyoruz çay saati..dedim nasıl oldu bu iş..dedi ki hani birlikte onların kiraz bahçesine geziye gitmiştik ya..ailesiyle ilişkisi o kadar hoşuma gitti, ailesinin misafirperverliğini o kadar sevdim ki onu başka gördüm..ordan dönerken başladı herşey..ailesinden vuruldu yani :) sonra uzun müddet çıktılar hatta evlilik falan düşünürken ayrıldılar..olmayınca olmuyor işte.. sonra ne oldu biliyor musun..bu arkadaş, bütün dertleşmelerini yaptığı kanka gibi gördüğü dostum o benim yaaa dediği kızla evlendi ki kız ona aşıktı, salak delikanlı onu kaybetme tehlikesiyle burun buruna gelince anladı aslıda kendisinin de ona...neyse çoluk çocuk iyiler hala :)

ailesinden dolayı sevecek kadar yorgun kalplerin dinlendiği sevgi dolu günler diliyorum :)