derin izler-3
buradaydım.. insan bazı şeyleri gözlerinin önünden bir film şeridi gibi geçirerek izlerken kendi de inanamıyor, yok artık bu kadarı da saçma falan diyor..senaristi bulsak yakasına yapışacağız yahut yönetmen yahut işte her kimse..ama böyle işte, hayat böyle ters köşe.. belki o nedenle, bu inanılmaz hayat macerasının içinden geçerken "buradaydım" izleri bırakmak istiyoruz..belki bazen bırakmak istemesek de bırakıyoruz.. o mağara duvarı hikayesinden beri atalarımızın yolundan gittiğimizi kim inkar edebilir..bütün bu yazmalar, çizmeler, yapıp etmeler..bir fotoğrafta gördüm salyangozun izleri kesik kesik..kaç gün kalır ki onun o ışıltılı izi..ama bizim için de durum ne kadar farklı denebilir.. bir düşün, bir hayalin izi ne kadar kalır..mantıkla yaşasaydık buna cüret etmezdik eminim..kelebeğin ömrüne gülen insanlar ah.. eşyada bırakılan izlerin bizde sadece bizde yankılanan daha derin bir hikayesi vardır, bilirsiniz işte o koltuk kenarındaki çizik, o duvadaki leke, sehpanın kırıl...