samet' e ne oldu - dibace

Sanıyorum ki sinemamızın en beğenilen en çok izlenen filmlerinden biridir "selvi boylum al yazmalım".. unutulmaz iki oyuncumuz ve insanı içsel sorgulamaya sürükleyen hikayesi ile zaten her daim vurulmaya gönüllü olduğumuz aşk ve sevgi kavramlarını ( ve daha pek çok kavramı) önümüze iyi hazırlanmış bir yemek tabağı gibi sunan film benim de en sevdiklerimden. ilk izlediğimde çocuktum ve tabi ki her yaş dönemimde neredeyse bir şekilde tv de karşıma çıktı izledim..her halde en çok izlediğim filmlerden aynı zamanda..yapım yılı olarak benden bir yaş küçük..iyi bir film izleyicisi değilim hiç o toplara girerek değerlendiremem filmi. bence güzeldir o kadar, çünkü kalbe dokunur..artık kalbiniz aklınıza mı başka yere mi dokunur onu bilemem :)

geçenlerde film instagramda farklı bir bağlamda karşıma çıktı (hiç haberiniz olmayan zqwx bilmem ne kuşağı dahi olsanız internet aleminin her hangi bir kanalında bir şekilde karşılacağınız kesin zaten) konu filmdeki küçük çocuk samet yani hikayenin devamında sametin hikayesi nasıl gelişmiş olabilir.. bilgisi olan varsa bu konuda yazılmış her hangi bir şey lütfen paylaşsın. dolayısıyla ben de düşündüm peki samet'e ne oldu diye. bu nedenle bugün tekrar oturdum bu soğuk ve yağmurlu cumartesi gününde filmi izledim, aklımda dolaşandan kurtulmak için de yazmaya karar verdim..

bir kere şunu belirtmeliyim ki filmle her karşılaşmam farklı yaş dönemlerimde ya da yaşam hallerimde farklı şeyler söyledi farklı yönlerden etkiledi beni..gençlik başımda dumanken ne çok kızmıştım asya'ya gitmedi sevdiceğinin peşinden diye.. ben anne olduktan sonra ise asya da bir anne olarak doğru olanı yaptı demeye başlamıştım.. bugün izlerken ise bazı notlar alarak izledim;

asya daha ilk sahneden anlıyoruz ki akıllı ve her şeyin farkında bir kadın, yaşadığı köyün, hayatının ve hayalleri de var. ilyas ise zirzop istanbullu, tek farkında olduğu şey kamyonu ve aslında bağ kurduğu tek şey de o.. asya cesur ilyas ise korkak çünkü şartlar itmeden kendiliğinden seçimle karar vermiyor oysa asya "rağmen" kararları veriyor. ikisi de deli yani aşk başa düşünce özellikle deli..ilyas maceranın peşinde en başından beri aşık olduğu falan da yok aslında..onun ki tümüyle hırs..elde etme, geri kazanma hırsı..bilinçsiz andavalın teki desem ağır mı olur :))) gaza ve oyuna kolay geliyor..dilek yılanı bir cümle kuruyor ( onlar olmasa istediğini yaparsın) ve zokayı yutuyor..kendi terk ettiği yuvası, aslında en başından beri küçümsediği köylü karısı ve sığındığı diğer etek altı dilek sarısı..off çok sinirlendim ya ne karaktersiz herif. :)) 

bizim asya bunda ne buldu..ihtimal ve coşku desem çok mu yavan kaçar..bizim kız aşık oldu ama kafasında yarattığı adamı yakışıklı kırmızı kamyonluya giydirdiğini tabi ki bilmeden..sevildiğine inanmak ise çok kolaydır..hele ki seviyorsan..asya doğru olanı yaptı yüreğinin sesini dinledi ve hata dahi olsa ki bence değil bu yola girdi bu sevgiyi yaşadı..oysa cesur asya başka bir erkek tanımadan sevgi neydi sevilmek ne demekti sorusunu nasıl cevaplayabilir değil mi.. cemşit güven ve emek insanı..dost ve sıcak...her durumda sorun çözen sahip çıkan..babalık nedir biliyor çünkü kendi çocuklarını eşini depremde kaybetmeden önce yuva nedir bilen bir adam dolayısıyla yuvasızlığı da biliyor..hayatın pişirdiği adam gibi adamlardan yani..

asya ilkinde evinden gidiyor ama ardından gelinmesi umuduyla yani aslında yuvayı terk etmiyor, yuvasına ve kendisine sahip çıkan ilyası görmek için gidiyor..ikincisinde ise artık terk ettiği boş bir yuva..hatırlayalım; asya cesurca çıktığı yoldan korkup bir geri adım atıyor ve evine tekrar dönüyor ya hani, ilyasın gittiğini öğrendiğinde ilk sorusu nereye değil kiminle..yalnız deseler iş değişecek ama sarı dilekle gittiğini öğrendiğinde bir kadın için daha fazla soruya gerek kalmıyor.. yuvasızlığı ile artık hayatla gerçekten yüzleşmek zorunda olan bir anne olarak yolunu çiziyor..ta ki finale doğru yaşanan karşılaşmaya kadar artık huzurlu, bütün anıları ve aşkı sandıklara kaldırmış, güvenin sadeliğinde yaşamayı ve ikilemsiz bir hayatın duruluğunu mutluluk olarak kabul etmiş görüyoruz, yolun devamına da farklı ufuklara doğru yürümeye güç bulamamış  ki ben bunu gerçekçi buldum..

ve malum karşılaşma boyunca da cemşit hep en doğru yerde duruyor..yani ne itiyor ne çekiyor izliyor..beklemeyi bilen adamlardan..zaten önce sevmeye başlamış sevilmeyi de sabırla bir ihtimal olarak beklemişti..asla aşkla sevilmeyecek olsa da sevilecekti..sevmenin bin bir çeşiti vardı ki aşk dediğimiz şeyin konuyla alakası olması gerekmiyor çünkü sevgi başka aşk başka..sahi neydi aşk :))

ilyası yine gömeceğim zira baba olmaktan bihaber adam yine düşüncesiz, bencil ve sinsi davranarak kendince kahramanlık ya da adamlık yaptığını sanarak çocuğa ve asyaya zorla sahip olmaya çalışıyor, çalışmıyor bile dürtüsel bir hareket yapıyor..devamı hakkında tek bir düşüncesi fikri bile yok..ve film bize çocuktan al haberi diyerek sametin ağzından baba kimdir sevgi nedir el-cevap yapıp konuyu kapatıyor gibi..gibi çünkü pek çok kişi o final kapısının ağzında dolanıp duruyor zaman zaman ya öyle midir acep diye çene kaşıya kaşıya..

işte burdan sonrası kamerayı samete tutuyor ve onun özelinde hikayenin alternatif devamlarını düşünüyorum..samet büyüyecek asya , cemşit ve ilyas üçgeni arasında nasıl bir samet olabilirleri yazmayı deneyeceğim

çok uzattım burada keselim, tabi ki devam edecek :)