ordan burdan şurdan..

-


-Bugün ruhum için ufak bir rota oluşturdum..Eyüp semtini ve dahi Eyüp Sultan hazretlerini ziyaret etmeyi çok severim..epey bir mazisi ve hikâyesi var bunun..evden üsküdar, oradan haliç motor hattıyla denizden mis gibi istanbul kokulu ve tabi çaylı yolculuk sonrası kavuştum başlangıç noktama..hazreti ziyaret ve avluda bir müddet durmak, etrafı gözlemlemek, fotoğraf çekmek, dua etmek, çocukların gözlerinden enerji ikmali yapmak gibi güzel bir takım şeyler yaptım..sonra ver elini artfeshane..büyüüük bir sergi, adı üstünde zaten "kolektifin belleği" epey bir eser görmek mümkün..tamamını gezemedim vaktim azaldığı için çünkü asıl hedeflediğim başka bir sergiye gitmem gerekiyor diye yarıda ayrıldım oradan..kesin devam edeceğim..zaten yıl sonuna kadar sergi devam ediyor. ( şimdi böyle deyince yıl sonuna ne kaldı şurada gibi bir his geçmedi desem yalan..dördüncü ayı bitirmek üzereyiz o ayrı bir de hiç bir şey planlandığı kadar uzun zaman ve uzaklıkta değil..bitiş ensemizde nefes alıyor..at yarışı gibi bir şey var..yani ne bileyim işte aklına geleni çok da uzatmadan yapmak lazım..neyse ) fener e gitmek için normalde yürürdüm ki o rota misss..ama vakit yok atladım tramvaya hop fener..haliç sanat evleri 1 de gitmek istediğim sergi..oraya gittim ve iyi ki de gittim zira binanın kendisi ayrı görülmeye değer, eserler ayrı..sonra 2 ve3 nolu restorasyondan geçmiş diğer evlere/mekanlara da uğradım..az zamanda çok iş becerip üsküdar motoruna vakitlice atladım fener iskelesinden..eve varış ve finito...

-hayır finito değil..yoldayken instagramda bir fotoğraf paylaştım..makine ile değil cep telefonu ile çektiğim bir fotoğraf ama sevdiğim için paylaşıyorum..yani fotoğrafçı değilim meraklıyım seviyorum ve öğreniyorum makineyle çekmeyi..cep veya makine fark etmeksizin kendimce beğendiğim her şeyi paylaşıyorum.. eleştirel bir mesaj aldım..haklı olabilir ama mesele benim buna çok zayıf bir yerden yakalanmam..oysa ruhum ne güzel şifalandı maneviyat, sanat, yürüyüş..belki de artık instagramda o kadar paylaşım yapmam doğru değil diye düşündüm açıkcası..işin garibi ben iddia koymuyorum ortaya ama ringe davet alıyorum.. zaten katıldığım eğitimin fotoğraf projesi için çekmeye çalıştığım fotoğraflar var..yapabilirsem bilmiyorum..bu ara galiba pek kendimden emin değilim..

- kısa film çeken yönetmen bir arkadaşım var..izlememi istediği bir filmi yollamış onu izledim az önce..özetle bir ayrılık hikayesi..film belki biraz daha netleştirdi, şöyle düşünüyorum son zamanlarda.. bir ilişki biterken taraflardan biri bu bitiş sürecinde öyle falsolar yapıyor ki diğerindeki acıtan o kopuşun daha kolaylaşmasına sebep oluyor..yani bu sevgilinle, eşinle, arkadaşınla olabileceği gibi işinle de olabilir...sen diyorsun ki bitirelim ama insanca onurluca..ama diğeri tam da beklediğinin tersi bir seviyeye düşünce/düşürünce o süreçteki kendi payına düşen kısmı, bitiren kişi sen bile olsan, bitişten kaynaklı yaşadığın sarsıntı, yas, duygusal çöküş hallerin birden toparlanıp hayal kırıklığıyla birlikte tamda olması gereken olduğu için kolaylaştıran, hızlandıran bir el atmış oluyor..böylece belki daha iyi oluyor bunu da bilemiyorum..velhasıl ayrılık süreci yıllarca tanıdığını sandığın kişiyi ve kendini asıl tanıdığın süreç olabiliyor..üzücü olan kısmı ayrılık öncesi sürece dair eminliğin sarsılıyor ve yaşadığın her şey tuzla buz oluyor..o da başka yere gidiyor ya çok uzattım konuyu..

- bu ara çok yoğun şeyler yaşıyor hiç bir şey olmamış gibi davranıyorum..bunu kendime niye yapıyorum bilmiyorum..gidip ağlayacağım ( evet dostum ben çok duygusal kız çocuğuyum yetişkinlikden zıpladım kırk yıl geriye :(.......

- ama yine de gitmeden belirteyim burasının küçük merdiven altı saklanma alanı mahsen ya da çatı katı gibi olduğunu söylemiştim ya..buraya gelip tek başıma bunları yazmak bu sırada az ve öz bir takım sesleri de yanı başımda hissetmek iyi geliyor..  bir de sevgili vnf. nin "camla tül perde arası" tanımını çok sevdim..ki burada biraz da öyle hissediyorum..pencereden dışarıya bakıyor, içerden tül ile ayrılıyor ama yapayalnız bir duruşla duruyorum..çocukken olduğu gibi..


öyle işte..ağlamaya başlamışım bile...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Rutin dışı-3

-
Mutfaktayım yine..rutin..yemek işim yok sadece serinliği ( çok güzel bir rüzgar esiyor balkon kapısından), gölgeli sakin hali, ocakta çayın kaynaması, bana aitliği ile burada olmak güzel..herkes evin bir odasında..oğlum evde değil çünkü çalışıyor, evin tek saatli mesai yapanı..kızım her ergen gibi odasında kendi habitatında yaşıyor ( neden o kapı kapalı olmak zorunda yaa :)) tatilin kalan günlerinde de rutinini bozmayacak belli..eşim kendi masasında çalışmasında..çay içer misin diyorum elimde bir bardak çayı masasına bırakırken..laf olsun sorusu, biliyorum cevabını..ben de büyük bir bardak doldurup bir kaç kayısı kurusu ile oturuyorum..aklımdan yürüyüşleri bu ara aksattım düşüncesiyle kilo aldı başını gidiyor kızım dikkat et toparlan, hadi bir diyete başla artık sesleri aynı anda ama sıralı geçiyor..eylül geliyor diyorum, yoğun ve koşturmalı günlerim yaklaşıyor..azcık daha rahat mod devam etsem ne zararı var..:) blogları geziyorum son yazılanları okuyorum..bu serideki arkadaşlar başta ...
Devamı

ikide bir-14

-
Sanırım sona geliyoruz bu seride..kaptan sondan üçüncü yazı dediğine göre bir öncekine, bu da sondan evvelki oluyor..sonlar, başlangıçlar...döngülerce... size başka bir mavinin kıyısından yazacağım inşallah dediğim yerdeyim..akdenizin dalga sesleri oturduğum balkona kadar geliyor..burası sessiz bir köy..tam anlamıyla gürültüsüz..sadece tabiatın sesleri var hani o duyunca hepimize bir kalbimiz olduğunu hatırlatan sesleri..hafif esen meltem ve çayım..bir yandan deniz dalgalarının şarkısını dinliyorum bir yandan cırcır böceklerinin sesini..diğer yandan da blogları bir an evvel okumak istiyorum..önce biraz yazayım ama değil mi.. bugün senenin ilk denize girme anı yaşandı..bu benim için gerçek bir şifa..o tuzlu suya her adımda biraz daha battıkça en sonunda içinde kaybolup yeniden başımı sudan çıkarttığımda bişi oluyor..anne karnından doğmak gibi bişi...sonrası böyle değil ilki ise hep böyle... salaş bir tatil bizimkisi...kafamıza göre gönlümüze göre ve tabi ki kesemize göre..bir haftalığın...
Devamı

Rutin dışı-1

-
  Dün akşam ınstagram hikayeler kısmında hatırlattı sevgili kaptanımız Neslihan ve yeni yazı serisi için toplan borusunu çaldı :)) bu seri rutin dışı, rutin kısmı haftada üç gün yazma planı, dışı kısmı hangi günler olacağı sana kalmış istediğin ritimde. kimler var bilmiyorum yolda ilerledikçe belli olur ekip.. şu ana kadar yazılmış yazıları da okumadım..ve bu yine çok heyecanlı..birlikte ve tek tek, yine ama yeniden, hizalanarak ama kendi yörüngende..zamanın ruhundan bir esinti bu belki...her şey ritmik ve rutin gitmez, tabiatı böyle hayatın..ama rutinleri de severiz malum..işte bir ayağın yerde seni sabitleyen şeylerde olacak diğer ayağın yetmiş perde dolaşıp yetmiş bin kokuya ve renge selam vere vere geçecek..geçecek ki anlayacak hem çok önemli hem de ne kadar küçücük bir detay olduğunu.. "hadi" diyen biri olması, bunu duymak aslında ne kadar etkili..kelimlerin etkisi mi gücü mi enerjisi mi her neyse işte..hepimizin bildiği kadim mevzu..nedense en iyi bildiğimizi sandığımız...
Devamı