geçmişe mektuplar-4.mektup

Kalbimin kızıl saçlı bacısı, ah benim canım anneannem,

bugün ölüm yıldönümün..sen gideli yirmi bir sene olmuş..ve ben hala o günün, o haberin o vedanın acısını içimde hissediyorum..işin ilginç yanı sen aklıma geldiğinde hep o dimdik hallerin, genç kız yaşlarımda odamda benimle sohbet ederek hayatım hakkında haberler toplama çalışmaların, kızdığın ve güldüğün ve bunlarının hepsinin aynı anda sana çok yakıştığı anlar bir de tabi ki başına, bir tutam kalmış saçlarına yaktığın kınanın kokusu geliyor..kınalı saçlım, daha küçük çocuk hallerimde bile var o kına kokusu..ellerime yaktığın geceler, sabah uyanır uyanmaz telaşla yıkayıp ne kadar koyu tuttuğuna baktığım zamanlar :) 

hep yorgundun, hep koşturuyordun çünkü çalışan kızların ve gelinin torunları bakman için sana bırakıyordu ve biz hep çok kalabalık ve haylazdık..maalesef en büyük torun olunca da daimi sağ kolun ben..onu getir, bunu götür, şuna bak, bunu kolla..haklıydın be kızıl saçlım..yine de dirençliydin..biliyor musun biz kuzenler ne zaman bir araya gelsek hala en çok seni anıyor o günleri yad ediyor ve çok özlüyoruz seni..

bir gece, hani o çok üzüldüğüm çok ağladığım gece rüyama gelmiştin..gerçek gibiydi sanki..kolumdan tutup beni çekişini ve hadi gidiyoruz diyişini o kadar net hatırlıyorum ki..o kadar istemiştim ki gelmeyi..çok özlüyorum, hiç değilse rüyalarıma tekrar gelsen de sana anlatsam yine bazı şeyleri..yine de sana bir şey diyeyim mi, iyi ki sonradan olanları yaşamadın, bilmedin..olduğundan daha huzursuz bir ölüm olurdu..dilerim bu dünyada hissedemediğin huzuru orada bulmuşsundur..

senden öğrendiğim, kulağıma küpe kalan her şey hayatımı kolaylaştırıyor hala..ve senin güçlü duruşun örnek olarak saklımda..kızların sana pek benzemiyor biliyor musun..biliyorsun tabi, neler bilmiyordun ki, ne sır küpü kadındın yahu sen :) 

öpüyorum o emektar ellerinden, kınalı kokulu saçlarından..seni çok seviyorum kalbimin kızıl saçlı bacısı..