geçmişe mektuplar-6.mektup

Bu mektup Nezahat öğretmenime olacak..merak etme ya da endişelenme sevgili okur bütün eğitim hayatımdan geçen öğretmenlerime tek tek yazacak değilim yani konu burada kapanacak :) ha çok ilginç hocalarım çok farklı etkileri kalan öğretmenlerim olmadı değil..kimi komik kimi düşündürücü kimi maceralı çok anım var lakin ilkokul öğretmenlerimle sınırlı tutayım..yoksa lisede aşık olduğum tarih hocam mesela off,  ediz hun gibi ne yakışıklı ve karizmatik adamdı..çok da ciddiydi ve saygılı..galiba ben ciddiyet ve saygıdan çok etkileniyorum..neyse..körfez savaşının patlamak üzere olduğu ilk zamanlar sınıfta iran-ırak-körfez-amerika tartışmıştık onu hatırlıyorum..diğer yandan bir edebiyat hocam vardı yine lisede evlere şenlik..uçmuş :)) ortaokulda da din öğretmenim..kişilik gelişimimde önemli yeri vardır zira din/felsefe arası konuşmalar yapardı sınıfta..neyse hepsine selamet olsun yaşıyorlarsa, ölenlere de gani gani rahmet..

Nezahat öğretmenim, canım güzel, zarif, nazik, nazenin öğretmenim..bir kadın hem kuvvetli duruşa hem zarif bir havaya hem güzelliğe hem bilgiye hem otoriteye hem de kadın/anne sıcaklığına sahip olur da özel olmaz mı..Behçet öğretmenimin gidişinin ardından ilk günler sizi üvey ana gibi gördüğümüz ve size kasten uzak durduğumuz, kötü hisler köpürttüğümüz doğrudur..kendi aramızda konuştuğumuzu da çok iyi hatırlıyorum, kızlar kulisinde :)) ( 4.sınıfta biz bildiğin kulis yapıyorduk, sınıfı ve tabi sınıfın erkeklerini ve olayları yönetiyorduk  :D))))) 

ama biz çok üzülmüş kırılmış terk edilmiş çocuklardık sevgili öğretmenim ondan bütün bu özür dilenesi hallerimiz.. zaten çok sürmedi önce hayranlık sonra daha büyük hayranlık ve sevgi ile devam etti günler..ne güzel gülerdiniz, ne güzel anlatırdınız dersleri ve organize ederdiniz..bize sahip çıkardınız..

beşinci sınıfta sınavlara girmemi ne kadar istemiştiniz..fen lisesi, anadolu lisesi vb. sınavları vardı..sen yaparsın çok başarılısın kızım bu fırsatı kullan diye beni motive ederken asıl babamı ikna etmeniz gerektiğini ama bunun mümkün olmayacağını ben de siz de bilmiyorduk..oysa bir an için hayal kurmuştum başka bir dünya ihtimali..gerçeklerden fazla uzaklaşmamak gerektiğini böyle mi öğrendim acaba..bir ayağım gerçeklerin merkezine saplı diğer ayağım hayaller boyunca açık pergel gibi olduğum yerde dönüp durmaya belki o zaman başladım..belki Behçet öğretmenin olsaydı babamı ikna etmenin bir yolunu bulurdu çünkü onun etkisi başkaydı..bilemiyorum..bilemeyceğiz bunu.. yine de siz iyi ki hayatıma girdiniz, bana o zarif izleri bıraktınız..

sonrasını hatırlamaya gönlüm elvermiyor ama devam..bizi mezun ettiniz..mahalle ortaokuluna yazıldım, en azından eğitim hayatıma oradan devam ediyor olmaktan mutluydum..orta birin yaz tatilinde geldi acı haber..gazetelere çıkmıştı siz ve aileniz..trafik kazası..eşiniz ve oğlunuz vefat etti.siz yaralı kurtuldunuz..kurtuldunuz mu..bir zaman sonra ikinci sınıfın ortalarında sizi ziyarete gelmiştik iki kız arkadaşımla..solmuş bir gül nedir sizin yüzünüzün yanında..yine de acı bir tebessüm ile karşıladınız bizi..bir şey diyememek ne zor..sonra da tayin olup gittiğinizi duyduk..o güzel anıların yanına bu acılı anlar yakışmasa da hayat böyle..ara ara hep sizi düşündüm, hayat o kırıldığı yerden ne kadar ve nasıl devam etti..ama öğrenmeye cesaret edemedim..bende kalan fotoğraflarda hep gülümseyen hayat dolu o kadın var..kollarını bir grup öğrencisine kanat gibi açarak uzatmış şahane bir kadın..Nezahat Öğretmen..