fotoğraf..

Solgun ama renkli bir fotoğraf..gençliğin ışığı aydınlatmış yüzlerimizi, yığılmışız aynı kareye sığma çabası ve eğlencenin, kahkahanın hakkını  dibine kadar verme coşkusuyla..herkes başka bir yere bakarken aniden çekilmiş belli..poz yok..ben sol köşeye doğru bir boşluğa dalmışım gibi bakmışım..yüzümde asılı kalmış yarım bir tebessüm..saçım uzun, yüzümü gölgelemiş..neresi burası, kim çekmişti bu fotoğrafı, yanımdakilerin çoğu kimdi hatırlamıyorum..bu fotoğrafta sen yoksun ama bu fotoğraf seni bana hatırlatıyor..hayır hatırlatmıyor, o ana ışınlıyor..benim baktığım yerde sen varsın..o kareye girmeyen bir tek sensin..karşıdan, durduğun yerde yanındaki ağaca yaslanarak bakışın, ısrarla bakışın ve o gülümsemen.. 

olmadığın bir fotoğraftan seni nasıl kesip çıkarayım..diyor ya Eloğlu "beni hoyrat bir makasla / eski bir fotoğraftan oydular"  hangi hoyrat makas eksikliğiyle varlığını dopdolu ortaya koyan birini oyabilir hafızanın fotoğraf karesinden..

yağmur ısrarla yağıyor, yağmur yağdıkça ben yoruluyorum..