derin izler-3


buradaydım..
insan bazı şeyleri gözlerinin önünden bir film şeridi gibi geçirerek izlerken kendi de inanamıyor, yok artık bu kadarı da saçma falan diyor..senaristi bulsak yakasına yapışacağız yahut yönetmen yahut işte her kimse..ama böyle işte,  hayat böyle ters köşe.. belki o nedenle, bu inanılmaz hayat macerasının içinden geçerken "buradaydım" izleri bırakmak istiyoruz..belki bazen bırakmak istemesek de bırakıyoruz.. 
o mağara duvarı hikayesinden beri atalarımızın yolundan gittiğimizi kim inkar edebilir..bütün bu yazmalar, çizmeler, yapıp etmeler..bir fotoğrafta gördüm salyangozun izleri kesik kesik..kaç gün kalır ki onun o ışıltılı izi..ama bizim için de durum ne kadar farklı denebilir.. bir düşün, bir hayalin izi ne kadar kalır..mantıkla yaşasaydık buna cüret etmezdik eminim..kelebeğin ömrüne gülen insanlar ah..

eşyada bırakılan izlerin bizde sadece bizde yankılanan daha derin bir hikayesi vardır, bilirsiniz işte o koltuk kenarındaki çizik, o duvadaki leke, sehpanın kırılan ayağı, kırık parçasıyla aynı kutuda durmaya devam eden bir takı, yamulmuş bir mutfak eşyası, solmuş bir tülbent.. peki bizim, insanlarda bıraktığımız izlerin hikayesini bilme şansımız var mı..farkında bile olmadan belki derin derin çok derin izler bırakıp ardımızda kalan nice kişiden kaçı bunu söyleme fırsatı bulabilir..aynı şey bizim için de geçerli..
zihninize, kalbinize, hayallerinize,inançlarınıza bırakılan izleri düşünün..iyi ya da kötü..kötüler için bir hesaplaşma alanı ararız da iyiler için pek sesimiz çıkmaz..mahcup bir gülümseme ile anmak belki..
biri hiç ummadığınız biri, beklemediğiniz bir vakit çıksa karşınıza dese ki senden bana kalan şöyle bir şey var..ben karşılaştım, değişik oluyor söyleyeyim..insan ardından gelenden kendini duyunca bir kere daha " öyle miymiş " diyor.. ömrün sonuna kadar şaşırmaya devam edeceğiz galiba.
kendi öykümüzü başkalarındaki parçalarımızı da topladığımızda belki anlayacağız.. ve onlar yani insanlar, hayatımızın içinden gelip geçen bütün o insanlar, bir cümlelik dahi olsa hikayelerinden bir parçanın bizde olduğunu bilmeden kayıplarını aranıyorlar..
ne kadar büyük ve girift bir yazgı..
sığınırım..burada olmanın yükünden..

Yorumlar

  1. Banyo küvetimizin içinde Coffee'nin patilerinin çıkmayan izleri, gölgeleri var. O buradaydı.
    Ben de buradayım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. artık Coffee kelimesinin bende de bir izi var..bağ kurmak birbirinin hatıralarının izini paylaşmayı de getiriyor..
      burada ve birlikte olmak daha iyi.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

reset- dört..

reset- üç..

geçmişe mektuplar-2.mektup